SC Preussen? MÜNSTER! Bitte? DANKE!

Na een avondje kermis op vrijdag  en Schindlers Liste op zaterdag (de in het Duits gedubde versie, jawel, zodat de nazi’s deze keer écht Duits praatten – net als de Poolse joden trouwens, een mens kan niet alles hebben), was het zondag tijd om het testosterongehalte van het weekend kordaat de hoogte in te jagen, door ons onder het Duitse volk te mengen, en te genieten van een goede oude voetbalmatch. En niet zomaar eentje: er stond een heuse derby op het programma: lokale helden SC Preussen 06 E.V. Münster tegen de even gehate als gevreesde buren van Rot-Weiss Essen. Een beetje de lokale FC Eendracht tegen Ramsdonk dus.

Eén ding moge meteen duidelijk zijn: er zijn veel meer Duitsers dan dat er Belgen zijn, dus ook veel meer volk om naar de voetbal te komen kijken. Gevolg is dat een schamel ploegje als Münster, dat in het Duitse equivalent van 4e klasse speelt, toch een stadion voor 15 000 man heeft staan. Nu lijkt dat de Münsteraner zelf verder weinig te kunnen schelen, want dat is een bende successupporters van jewelste. Met andere woorden: door de band genomen komt er naar het schijnt geen kat opdagen naar de wedstrijden – wat ook bleek tijdens deze match, met een honderdtal die-hards die alle liedjes meejoelden, en 9000 anderen die zich vooral stonden te ergeren aan de miezerregen en het feit dat tegen de rust al bij elk hotdogkraam alle broodjes op waren. Amateurvoetbal in hart en nieren dus.

Soit, één keer per jaar trekt elke Münsteraar zijn joggingbroek aan, zet zijn klak wat hoger op zijn kop, zoekt zich het eerste het beste groene sjaaltje, en trekt richting Preussen Stadion, om die Adlerträger aan te moedigen. Niet omdat voetbal zo leuk zou zijn, maar omdat iedereen nu eenmaal graag met zijn buren lacht. En wijle mee! En omdat je het dan maar meteen goed kan doen, stelden we ons heel moedig op in de Münsterse spionkop, oog in oog met de harde kern van Rot-Weiss. Al blijft 4e klasse natuurlijk 4e klasse, en is een spionkop daar ook maar een gezapige mengelmoes van 12-jarigen-met-een-grote-bek, 72-jarigen-die-het-allemaal-al-eens-meegemaakt-hebben en 22-jarigen-die-het-ook-allemaal-niet-zo-goed-weten. Afin, hetzelfde slag dat we vrijdag al op de kermis konden gadeslaan ter hoogte van de botsauto’s dus.

Al moet gezegd: de security had haar voorzorgen genomen. Telkens één van ons (ons ja!) een corner moest nemen in de buurt van de Essense hooligans, werd die afgescherm door een tweetal paraplu’s, teneinde zware aanslagen met bekertjes en restjes Bratwurst te vermijden. Ik weet niet welke ingenieuze systemen daar doorgaans voor bestaan in het profvoetbal, maar het moet gezegd dat er geen enkele zwaargewonde gevallen is.

En wat belangrijker is: Münster heeft Essen zwaar afgetroefd. 3 tegen 1, zonder problemen. Wat dat verder zou moeten betekenen, weet ik ook niet, maar de eer van mijn tijdelijke Heimat is dan toch verdedigd geweest, en dat is wat telt.

Enkele foto’s! De eerste is na hun derde doelpunt. Wij stonden een paar meter buiten beeld, maar de jongen in het rood is Spanjaard Juan, die bij elke goal door het dolle heen het hek bestormde om mee te juichen . Zo prijkt hij nu, zij het dan in het klein, op de site van de club.

Juan en de Münsterse spionkop

En dit was de Erasmus-supportersdelegatie (met uitzondering van Ivo, die de foto nam):

vlnr: Juan uit Spanje, ik, Przemek uit Polen, Rafael uit Spanje, Florian uit Italië-maar-eigenlijk-is-hij-Duitser, Christoph uit Frankrijk